نمیدونم شخص یا اشخاصی که هنوز به اینجا سر میزنن دقیقا هدفشون چیه

ولی

این قبری که داری بالا سرش گریه میکنی توش مرده نیست دوست عزیز

اتفاقا زندست

سالم و سلامت!

حرفی هم دارین

بفرمایین همینجا نظر بدین.

توی یکی از عکسایی که با هم گرفتیم سرمو یجوری خم کردم که به نظر بیاد رو شونشه

خوب اون موقع هنوز روم نمیشد سرمو بذارم رو شونش

حتی کلی هم بینمون فاصلست چون بازم روم نمیشد

الانم اگه بیاد پیشم شاید روم نشه

ولی دوست دارم سرمو بذارم رو شونش

برم تو بغلش

چشمامو ببندم

دنیا همون لحظه همون جور بمونه

فقط اینو میدونم که وقتی بغلم میکنه دلم خیلی آرومه

چقدر اون وقتایی که نمیفهمی یه نفر چشه زمان رو مخیه -_-